اندکی صبر سحر نزدیک است ...

 

 هروقت خسته شدی ... خستگی امونت رو برید این رو از یاد نبر که حتی در انتهای

                         بن بست هم راه  آسمان باز است ... مگه نه ؟ ؟

                                               پرواز را بیاموز           

---

هیس ... !

  

خواب دیدم که به خوابم آمدی ... ای کاش به خوابم می آمدی !

 دوست گفت بخواب بلکه این بار بیاید ... دوست را گفتم گر میباید می آمد

دوست گفت خواب را از سرت در کن ... دوست را گفتم آن صدا را خفه کن !!!

 دوست را بوسیدم ... از دلش در آوردم ... این بارش گفتم :

  خواب سنگینی بود ... بذار خودش بیدارم کند ... خدا خیلی بیدار است !

---

هیچی فقط ...!

دفتر خاطرات رو ورق میزنم ... خاطره ها ورق می خورند ... نگاهم به خط به خط  صفحه ها

 

به رنگ ها ... خط خطی های لحظه هاست ... ثانیه های سال ها ی دور ...

  

 ذره به ذره ی بود ن ها ... ریز به ریز خواستنی ها ... دوست داشتنی ها ... برترین ها

 

   ثانیه شمار ساعت جیغ میزند  ...!  هی دختر به من نگاه کن !

 

خنده ام میگیرد ... آروم میشوم ... ثانیه شمار ساعت رقص کمر میاید !

 

دفتر را میبندم ... چقدر پر از خواستنم ... می خواهم به بطن خاطره ها بروم

 

با تیک تیک ساعت پیش بروم ... دفتری را از نو پر کنم !   

 

گریزی به گذشته ها ی شیرین زدن ... شیرینی اکنون است !

 

چقدر شیرین بود وقتی می خوندیم ....

 

آن مان نبارا .... تو تو اسکا چی ... آنا مانا  ک   ل   ا چ    ی !!!

 

ملیحه  تو باید چشم بذاری ... نوبت توئه !!!

---

هیشکی نبود ؟!

چرا تو این طوری شدی؟ چرا این همه تفاوت؟ با خودت چی کار کردی؟ کمتر از قبل می خندی

 

بیشتر از قبل بغض می کنی ! دوست نداری مثل قبلت باشی؟ اگه دوست داری چرا نمیشی؟

                                                     چه مرگته ؟!

                                                ادامه حرفاشو خورد !

                             بابا تو اتاق اومد ... از بوی ادکلن بابا به خودش اومد ... 

بابا اروم گفت : با کسی حرف می زدی ؟ دختر بابا گفت : اره ! می تونی بببینیش ؟؟

بابا گفت: نه !! کسی جز من و دختر گلم نیست !! دوباره بابا رو به بازی گرفتی ؟؟

                       دختر اروم گفت : نه بابای من ... خودمو به بازی گرفتم!! 

                 بابا شوخی وار گفت : بازیگوشی کار سوز هست تا کارساز دختر بابا ! 

                        دختر اروم تر از قبل گفت : بابا کاشکی مثه تو فکر میکردم!

                       بابا بی حوصله جواب داد : نمی بینمش ! با کی حرف می زدی؟ 

                                           دختر جواب داد : حق هم داری !!!!

بابا اخم کرد .... دختر بغض کرد ... بابا خندید .... دختر اشک ریخت ... بابا لبخند زد ....

دختربه بابا نگاه کرد ... بابا گفت : نمی گی؟؟ دختر گفت : بابا من خیلی فرق کردم؟؟

بابا گفت: نه ! دختر گفت : پس چرا تو تنهایی خودمو دعوا می کنم؟؟

بابا جوابشو گرفت ... دختر منتظر جواب شد ... بابا هیچی نگفت !

 

---

تو بغل خدا...!

دو کودک از دور همدیگر رو شناختن ... دستاشونو تو هوا بالا پایین کردن .

هی به هم نشونه رفتن ... بالاخره به سمت هم دویدن ...وقتی به هم رسیدن

 تو نفس های هم گم شدن ! کودک کوچیکتر نفس زنان و  پر التهاب جیغ زد :

                                           امروز خدا رو دیدم !

   کودک بزرگتر باحسرت داد زد : مرگ من؟؟؟  کودک کوچیکتر جواب داد :

                                           به مرگ عروسکم!

کودک بزرگتر ساکت شد ... نفس نفس نمی زد ... روی زمین پهن شد ... !

کودک کوچیکتر اشک ریخت ... دستای سرد کودک همبازیش رو گرفت !

صداش کرد ولی صداش نیومد!بازم اشک ریخت ... به اسمون نگاه کرد

 گریه کنان گفت: من خدا رو ندیدم ... خدا دیده نمیشه !

روح کودک بزرگتر لبخند زد ... !

   ۶/۷/۸۶ ... ملیحه

---

انعکاس زجر آور !

 

به دخترک نگاه کرد ... اشک تو چشمان دخترک جمع شده بود ... بغض سنگینی ازارش میداد

نگاه  افسرده دخترک امونش رو برید ... سنگ تو دستاش رو محکم فشرد ... با فریادی از ته دل

سنگ رو پرت کرد ... چهره دخترک هزار تکه شد ... وحشت زده به زمین خیره شد ... زمین به طرز

ازار دهنده ای چشمک میزد ... با درماندگی روی دو زانویش افتاد ... حالا دیگه خورده شیشه ها هم

به او  می خندیدن ... افکارش بهم ریخته بود ... احساس پوچی میکرد ... احساس دور شدن از خود !

حتی شهامت نگاه کردن به آینه را نیز نداشت ... از دیدن خودش در آینه احساس عذاب میکرد  !

او به نفرتی دیوانه وار مبتلا شده بود ... نفرت از خود !

                                             

---

شکر گذاری

 

 روشنایی چراغ های خیابان خوشامدگوی گرم سرمای شبانه ای بود که داشت از راه می رسید انحنای نیمکت پارک با ستون فقرات خسته اش اشنا بود . پتوی پشمی دور شانه هایش پیچیده شده بود و ارامش بخش بود و یک جفت کفشی که امروز در میان زباله ها پیدا کرده بود کاملا اندازش بودن فکر کرد

خدایا زندگی چقدر خوبه ...

 

---

اول سلام بعد سوال!

                                                              

سلام ...

تا حالا شده زبونتون رو گاز بگیری بعد دلت بسوزه که چرا گازش گرفتی؟؟

قبول داری هر حرفی رو نمی شه خورد؟؟؟

نمی شه جلو بعضی حرفای نگفته رو گرفت؟؟باید بار سنگینشونو از دوشت برداری؟؟؟

اخه بعضی حرفا بار دارن ... بار معنایی عجیبی دارن

این حرفا از دل میان بیرون ...

ولی اگه دل نداشته باشیم چی؟؟؟ دل و دماغ نداشته باشیم چی؟؟؟

اون موقع چطوری از پسشون بر بیاییم؟؟

اگه نخواستین حرفی بزنین ... تو رو خدا نزنین ... اینا سوالای مهمی نبودن گر چه جوابای مهمی دارن

ولی برا یه شروع بد نیست گاهی...!

 

---